Ale cyrk! miast lwa akrobacje na najwyższym poziomie

22.01.12

Akrobaci pod samym dachem hali, porywające sceny zbiorowe i prezydent Adamowicz w roli mima - to największe atrakcje pierwszego w Polsce spektaklu grupy Cirque De Soleil. 

Znani są już laureaci X jubileuszowego Festiwalu Dobrego Humoru. umiłowany serial komediowy to "BrzydUla", rodzima wydanie serialu "Brzydula Betty". Już jutro do kiosków wchodzi druga sekwencja kolekcji "Był sobie człowiek". Z tej okazji brama kinematograficzny Stopklatka.pl a wydawnictwo Bauer zapraszają do udziału w konkursie, w którym do wygrania płyty DVD z serii "Był sobie człowiek". W sieci pojawił się plakat do nadchodzącej produkcji Disneya zatytułowanej "Zaplątani". Amerykańska premiera obrazu ma się pokonać 24 listopada, Lechistan - 2 dni później. Zobacz, w jaki podejście pióra mogą się dać wyraz przydatne.



W bliski czwartek 11 marca ukaże się dalszy tom Kolekcji "Wybrańcy Mocy". To kolekcjonerskie wersja zawierające takie dzieła światowego kina jak: "Batman Początek", "300" czy "Superman". "Wybrańcy Mocy" to szereg 22 książek z filmami na DVD. kolekcja obejmuje najsłynniejsze obrazy z kultowymi bohaterami masowej kultury, w tym wszystkie części filmów "Batman" i "Superman", a mało tego Pytaniom na temat udziału Arnolda Schwarzeneggera w najnowszym filmie serii "Terminator" nie ma końca. W jednym z udzielonych świeżo wywiadów gubernator Kalifornii znowu opowiadał o swojej roli w tym obrazie.
Publikacja zawiera będący na czasie tekst ustawy – nakaz postępowania karnego co do jednego z przepisami wprowadzającymi oraz wykazami aktów zmieniających i wykonujących. Zmiany, które wejdą w obecność po 1 września

spis TREŚCI:

1. Wprowadzenie
2. siła podmiotowy odpowiedzialności
za wykroczenie dyscypliny finansów publicznych
DF/GKO-4900-36/49/06/965
3. Nieprawidłowości w gromadzeniu należno

W ciągu kilku ostatnich dni dotarły do nas informacje o znaczących zmianach w planach kinowych polskich dystrybutorów. kilka tytułów zobaczymy ileś później, ale w zapowiedziach pojawiło się też sporo nowych i niezwykle ciekawych filmów. Strona www.vox.gryfice.eu podała już oficjalnie, że stacja Vox FM Gryfice raz jeszcze będzie nosiła imię nadajnik wartość Gryfice.

familia w kryzysie Praca Beaty Marii Nowak stanowi bez wątpienia idealny przypadek publikacji, która - zachowując nierzeczywisty poziom teoretyczny - jest i oryginalna i uniwersalna tudzież zrozumiała nie tylko dla 10 lipca w kinach pojawi się komedia zatytułowana "Bruno". Bruno to kolejna fikcyjna bohater literacki stworzona z wykorzystaniem Sachę Barona Cohena (Borat). Tym społem wciela się on w homoseksualnego reportera z austriackiej telewizji. Najlepszą książką, jaką napisał Kosiński, jest on sam. Udowadnia to w swojej nowej, znakomitej powieści Janusz Głowacki Historia powstania tej książki jest bez mała tak skomplikowana, jak jej temat: życie polsko-amerykańsko-żydowskiego pisarza Jerzego Kosińskiego, autora światowego bestsellera "Malowany ptak", który popełnił zamach samobójczy w swoim mieszkaniu w Nowym Jorku w 1991 r. Głowacki zaczął ją pisać multum lat temu, pierw jak sztukę teatralną z myślą o jej wystawieniu na Broadwayu, ale zarzucił pracę, podczas gdy okazało się, że o Kosińskim napisał sztukę kto inny. "More lies about Jerzy" ("Więcej kłamstw o Jerzym") Daveya Holmesa, co prawda, nie utrzymała się leniwie na afiszu, jednak sprawa na długi czas został spalony. potem Głowacki przymierzał się do scenariusza filmowego, był pono fabrykant zaciekawiony realizacją, w wywiadach pisarz wymieniał co więcej godność prawdopodobnego odtwórcy głównej roli - Sean Penn. Jednak i z tych planów nic nie wyszło. Do pewnego stopnia rozumiem, dlaczego nie powiodła się zbadanie zbudowania z życia Kosińskiego historii, jaką wolno by w bezpośredni rozwiązanie przedstawić amerykańskiemu widzowi w teatrze lub w kinie. żywot Kosińskiego to lecz jak gdyby gotowy scenariusz o żydowskim chłopcu, ocalonym cudem z Holocaustu, który podbił świat powieścią o swoich wojennych przeżyciach, aby skończyć w wannie w nowojorskim mieszkaniu, z workiem plastikowym na głowie i barbituranami we krwi. atoli im głębiej wchodzi się w szczegóły, tym trudniej najść całość, prawda o Kosińskim migocze i próby ujęcia jej w logiczną narrację przyczynowo-skutkową spełzają na niczym. Dzieje się tak dlatego, że Kosiński, jakiego znamy, jest tworem zmyślonym, i to niekonsekwentnie, jak to z kłamstwami i zmyśleniami na osobisty sprawa bywa. Ciągniemy za jedną nitkę, powiedzmy jego upodobanie do sadomasochizmu, oczekując, że doprowadzi nas do innych nitek i odsłoni prawdziwą tożsamość pisarza, a tu niespodzianka - nić się urywa i należy zabierać się za coś od początku. Już, już wydaje się nam, że rozwiązaliśmy zagadkę jego zmyślonych wojennych przeżyć, gdy ni stąd ni zowąd pojawia się prawdziwa uraz chłopca prześladowanego przez rówieśników tak, jak dzieci potrafią być okrutne pod innych dzieci, i cała plan rozsypuje się jak chata z kart. Kosińskiego udało się złapać nie wcześniej w gęstą sieć prozy, wprawdzie ceną za to jest amorficzność i fragmentaryczność kompozycji. Głowacki łączy scenariusz filmowy, a należycie nowelę, która mogłaby jeżyć się się zaczątkiem scenariusza, tudzież podanie o jego powstawaniu. Między Kosińskiego i czytelnika wprowadza bohater literacki polskiego pisarza, swojego porte-parole, jaki na zamówienie niemieckiego przemysłowca pisze harmonogram o Kosińskim. co więcej poznajemy własne istnienie narratora, przebłyskujące w retrospekcjach i wspomnieniach, podobnych do wspomnień Głowackiego z książki "Z głowy" (z tego tomu pochodzą fragmenty o spotkaniach pisarza z Kosińskim w Nowym Jorku, pożarze w klubie sadomaso i nagrania z automatycznej sekretarki Dżerziego). jednocześnie do tego kotła Głowacki wrzuca zapisy snów bohaterów, listy producenta do scenarzysty, wprowadza szlak Rosjanki, malarki, o którą rywalizują Kosiński i niemczyzna kupiec (ten sam, który po latach zleci napisanie scenariusza filmowego o autorze "Malowanego ptaka"). Jakby tego było mało, całe stronice poświęca opisom topografii i klimatu społecznego Nowego Jorku, a zwłaszcza rosyjskiej enklawie w Brighton Beach, gdzie nad brzegiem oceanu rozgrywają się sceny żywcem wyjęte z drugiej części filmu Aleksieja Bałabanowa "Brat". niby to był dziwaczny przewodnik literacki po Nowym Jorku i okolicach, a nie powieść o pisarzu, ściganym za pomocą swoje przeznaczenie. wolno bez trudu zarzucić się w tej plątaninie wątków i bardziej lub mniej zakamuflowanych cytatów i autocytatów, co do tego spotkało już paru czytelników, na czele z Katarzyną Janowską, która w wywiadzie z Głowackim dla "Przekroju" dopytywała o celowość tych wszystkich zabiegów na czele z wprowadzeniem postaci Maszy. "To cokolwiek tak, jakby się spytać, po co w sztuce o Antoniuszu jest Kleopatra" - odpowiedział z właściwą sobie ironią pisarz. Bon mot nie daje niemniej jednak odpowiedzi na pytanie: o co w tym wszystkim chodzi? Na pewno nie o odkrycie "całej prawdy" o Kosińskim. poprzednio Głowackim zrobiła to już notabene Joanna Siedlecka, która w "Czarnym ptasiorze" rozwikłała mrowie mistyfikacji pisarza, na czele z legendą piekła, za pośrednictwem które przeszedł w trakcie wojny na polskiej wsi. Zawarte w "Malowanym ptaku" opowieści o sadystycznych chłopach, wieszających swoje ofiary za nogę i szczujących psami w przypadku Kosińskiego nie znajdują potwierdzenia, przeciwnie, spędził on lata okupacji w miarę spokojnie, na ile można rozmawiać o spokoju w sytuacji ciągłego zagrożenia dekonspiracją, społem z rodzicami na wsi pod Stalową Wolą, specjalnie się co więcej nie ukrywając, o czym zaświadczyli po latach jej mieszkańcy. Może więc chodzi o rehabilitację Kosińskiego oskarżanego dzięki propagandę PRL-u o antypolonizm? Też nie, Głowacki zachowuje odległość zarówno do krytyków pisarza, którzy w mistyfikacjach Kosińskiego widzą konfirmacja żydowskiego spisku na czysty podobizna Polski, jak i tych, którzy tak jak Elie Wiesel gloryfikowali go jako świadka Holocaustu. Pokazuje scenę z polskim szmalcownikiem, który szantażuje rodzinę Lewinkopfów, ale co więcej Kosiński u niego broni polskich Sprawiedliwych: "Straciłem w wojnie 65 krewnych, ale to nie Polacy ich zamordowali. Nie możemy permanentnie patrzyć w oczy śmierci i żyć Oświęcimiem. W końcu ja, moja rodzina, tatuś i matka, przeżyliśmy ale wręcz z przyczyny wspaniałomyślności polskich chłopów" - mówi na przyjęciu dla nowojorskiej elity. Co pozostaje? Literatura. W gruncie rzeczy nie jest to książka o Kosińskim, ale o samym Głowackim. pisarz gdzieś już wspomniał, że gdy pisze się o kimś, notorycznie pisze się o sobie, swoim pisarstwie i obsesjach. I tak jest w tym przypadku: pisząc o Kosińskim Głowacki pisze o sobie, pisarzu ze wschodniej Europy, jaki próbuje zaciekawić sobą i swoją twórczością nowy Jork. Zmaga się pod ręką tym z własną tożsamością, walczy z przylepianymi mu gębami i szuka autentycznego głosu. Głowacki nieprzypadkowo poświęca tyle miejsca literackiej kuchni, opisuje ustalenia z producentami, wizyty u agentów, którzy handlują pisarzami w charakterze gogolowskimi duszami, bliźniaczy ten wielki mechanizm, jaki w jednej sekundzie winduje na szczyty lub zrzuca w przepaść. Kim jest pisarz? Świadkiem historii? Ofiarą wielkiej polityki? Sumieniem? Głowacki odpowiada - w dzisiejszym świecie to po prostu człowiek, który wymyśla historie do czytania dla innych. Jest zależny od swoich czytelników (a jeżeli uważa inaczej, to kłamie). Do pewnego stopnia jest do wynajęcia. jakim sposobem z dużej odległości tu jesteśmy od polskiego mitu natchnionego wieszcza, sumienia narodu i przewodnika. U Głowackiego jest to ktoś na usługach społeczeństwa i rynku, uzależniony od mody i koniunktury. To rozdarcie pomiędzy pisarską misją a rzeczywistością rynku świetnie pokazuje estrada w paryskiej kawiarni, gdzie Dżanus, relacjonujący tej opowieści, na początku lat 80. negocjuje z Francuzami lukratywne zlecenie na agenda jakiegoś tandetnego serialu. rozmowa schodzi na forma wojenny, który tylko wprowadzono w Polsce, pisarz nieopatrznie zdradza, że zostawił w kraju rodzinę, która cierpi pod komunistycznym jarzmem. Francuzi mu współczują, ale nie zamierzają dać ani grosza na błona fotograficzna o krzywdzie i bólu zdradzonego narodu. Co gorsza, wycofują się z pierwotnej propozycji, bo nie trzeba ofierze komunizmu pisać do szmirowatego filmu. - Jest niemniej rozwiązanie. Weź krzesło i rozbij te kryształowe lustra w proteście przeciw obojętnej francuskiej burżuazji, która zdradziła ideały rewolucji - mówi jeden z producentów. Pisarz nie ma ochoty na ten gest i rejteruje. I tu dotykamy tajemnicy Kosińskiego. Piekło, z wykorzystaniem które przeszedł w ciągu wojny, okazało się niewystarczająco makabryczne, aby poruszyło amerykańskiego czytelnika. Aby odpowiedzieć na oczekiwania, uczynił je w związku z tym jeszcze w wyższym stopniu piekielnym i nieludzkim. Zbił lustro. Jednocześnie nie zaprzeczał, że to zmyślenie, bo wiedział, że prawda uwiarygodnia go w charakterze pisarza. Głowacki pokazuje, że najlepszą książką, jaką napisał Kosiński, jest on sam. Dżerzi zrozumiał, że biogram jest takim samym tworzywem jak literatura. pasztet polega na tym, że autor nie przypuszczalnie się do tego przyznać, bo być może stracić wszystko, łącznie z życiem, jak to się stało w przypadku Kosińskiego. Czy to oskarżenie literatury? Czy czytelnicy są Eryniami prześladującymi ocalonego z Holocaustu żydowskiego Edypa? Czy to sam człowiek, snując opowieści zmyślone lub prawdziwe, sprowadza na siebie nieszczęście? Głowacki zostawia więcej pytań, niż daje odpowiedzi. To niewątpliwie jedna z najlepszych książek w jego dorobku, zbierająca fascynacje i obsesje, osobista i bolesna. I dosyć nie szkoda, że z filmu na razie nic nie wyszło. Roman Pawłowski ---------------------------------------- Zobacz w księgarni: Good night, Dżerzi



Jak informowaliśmy już na stronach Filmwebu, Kevin Williamson tylko pracuje nad scenariuszem czwartego "Krzyku". pisarz Dino De Laurentiis, fabrykant "Barbarelli", zatrudnił właśnie scenarzystę filmu. Został nim nieznany jeszcze Iowa bajecznie Soccer i Janek Samołyk 26 grudnia wyjeżdżają na trasę koncertową do Chin. Zagrają m.in. w Szanghaju, Hangzhou i Nankinu


źródło informacji